Kiekje
 
 
 
afbeelding afbeelding
«  Aflevering 107: Over auditieve vervuiling en gedemoniseerde voetbaltrainers  »
 
Manon zit met Evelyn op een terras tegenover het Haagse stadhuis te wachten op Nijsje. Ze praten over Hirsi Ali, die de rappers van de groep Den Haag Connection heeft aangeklaagd omdat ze zich bedreigd voelt door een nummer op internet. Manon verdedigt de hiphopcultuur. Ze is van mening dat Jan Mulder dan ook aangeklaagd moet worden vanwege zijn demonisering van Dick Advocaat. Met Nijsje praten ze over de nieuwe kindermishandelingswet in (...)

“Wat kan ik voor u betekenen?” Vraagt de ober aan Manon.
“Een cappuccino graag.”
“Komt eraan.” Hij kijkt naar Bobbe. “Bakje water voor de hond?”
“Graag.”
Manon kijkt naar zijn verdwijnende rug in het gebroken stadslandschap, weerspiegeld in de ramen van het witte stadhuis. Achter een van de ramen hangt een poster van Marlon Brando in zijn rol als Don Corleone in The Godfather. Om de linker bovenhoek is een zwarte rouwband geplakt.
“Heeee, Non.” Bobbe is blij verrast bij het horen van Evelyn’s stem en komt opgewonden uit haar draagtas omhoog. “Dag lieve Bobbe!” Evelyn buigt zich voorover en neemt het kleine hondje op haar arm. “Zit je al lang te wachten?”
“Tien minuutjes, ik heb al een cappucino besteld, wil jij ook?” Manon wenkt de ober die het al heeft gezien en haastig naar hen toe komt.
“Doe mij maar ook maar cappuccino.” Zegt Evelyn. “En een glaasje water alstublieft.”
“Hoe is het met Joost?" Manon tuurt in de wagen naar het blozende kindergezichtje. De baby is in diepe slaap, zijn wimpertjes trillen een beetje. “Wat is hij bruin geworden!”
“We hebben ook prachtig weer gehad in Frankrijk.” Evelyn ploft op een stoel naast Manon neer. “Hier is het anders ook lekker, zo uit de wind. Raar dat Nijsje er nog niet is.”
“Het zal wel druk zijn bij het reisbureau." Manon kijkt op haar horloge. "Nu de vakanties zijn begonnen wil iedereen natuurlijk nog last minute weg.”
“Dus het gaat toch door!” Evelyn kijkt haar verslagen aan.
Manon knikt: "Voor anderhalf jaar."
"Misschien blijft ze wel in Bolivia." Evelyn kijkt somber uit over het grote, granietgrijze plein waar kleine waterstraaltjes uit omhoog komen. Tussen het water door laveren skaters en op de trappen achter de fontein zit een groepje jongeren met een junglejubox. Harde rapmuziek schalt over het plein.
“Leuk dat de fontein van Peter Struijcken het weer doet, hè?” Brengt Manon het gesprek subtiel op een ander onderwerp. "Hij is heel lang kapot geweest."
“Ik ben dol op fonteinen." Evelyn knikt. "Maar deze is wel erg leuk omdat je er lekker doorheen kunt lopen. Dat moet op warme dagen heerlijk zijn. Ze zouden alleen wat aan die auditieve vervuiling moeten doen.” Ze fronst haar wenkbrauwen en kijkt naar de trap waar de harde muziek vandaan komt. “Wat een lawaai."
“Big city: dat hoort erbij.” Manon haalt haar schouders op. “Ze doen er toch niemand kwaad mee?”
“Nou, die rapmuziek is anders helemaal niet zo onschuldig." Evelyn knikt de ober toe die een cappuccino voor haar neerzet. "Heb je niet gehoord van de Hirsi Ali Diss? Daarin wordt Ayaan echt bedreigd.”
“Bedreigd!” Manon lacht honend. “Het wordt allemaal weer zo opgeblazen. Een paar jongens hebben hun gedachten omgezet in een rapnummer dat ze op internet hebben gezet. Het is dat Nova er toevallig tegenaan gelopen is, anders was er niks aan de hand geweest. Dat nummer stond er al wekenlang op."
“Bedreiging is nooit goed te praten,” Evelyn schudt haar hoofd, “op wat voor manier dan ook.”
“We wonen in een vrij land en iedereen mag zeggen wat hij wil. Vrijheid van meningsuiting, weet je nog wel?”
“Maar die vrijheid van meningsuiting is toch niet bedoeld dat je elkaar op een grove manier mag beledigen en bedreigen?”
“Hè, Eef, je lijkt mama wel.”
“Ik geef Hirsi Ali groot gelijk dat ze aan de bel heeft getrokken. Ik zou er ook niet vrolijk van worden als ik een kankerbitch werd genoemd, dat ze bezig zijn met het voorbereiden van mijn liquidatie en dat ik in twee stukken gesneden in zee gedumpt wordt.”
“Dat klinkt inderdaad niet erg vriendelijk.” Manon schiet in de lach. “Maar je moet het ook in zijn perspectief blijven zien. We hebben het hier over een ràp. Wat jij bedreigen en beledigen noemt heet in de hiphopcultuur dissen en dat is hartstikke vet. Ze maken ook elkaar soms verbaal helemaal af met hun muziek. Eminem doet dat toch ook? Als hij zingt dat hij zijn moeder het liefst zou vermoorden wil dat toch nog niet zeggen dat hij dat ook daadwerkelijk gaat doen? Zijn moeder heeft trouwens weer een tegen-rap gemaakt. Dat zou Hirsi Ali eigenlijk ook moeten doen, dan zou ze nog een leuk centje eraan kunnen verdienen want dat professionele gescheld levert heel veel geld op.”
“Toch vind ik dat ze dit als politicus niet zomaar kan negeren.” Evelyn sopt haar koekje in de koffie. Bobbe volgt deze actie nauwgezet.
“Als politicus zou ze zelf ook wel eens wat beter op haar woorden kunnen letten.” Manon lacht schamper. “Wat zij zegt is soms minstens zo beledigend, alleen is haar vorm van communicatie misschien wat politiek correcter. Voor deze jongens is dat dissen gewoon een manier om te communiceren, hun muziek is een afspiegeling van wat er in de wereld gebeurt. Je moet het zien als een individuele kunstuiting.”
“Toch vind ik het goed dat ze die jongens hebben aangehouden.” Houdt Evelyn koppig vol. “Laat ze maar eens voelen dat je niet zomaar in het wilde weg mensen kan beledigen en bedreigen.”
“Dan moet je ook Jan Mulder oppakken.”
“Graag! Liever nog vandaag dan morgen." Zegt Evelyn grimmig. "Die doet precies hetzelfde. Het is toch niet normaal om mensen op te roepen om iemand te stenigen en op te hangen!”
“Ten eerste,” Manon steekt haar vinger op, “overdrijft Jan Mulder altijd, dat is namelijk zijn kunstje. Ten tweede heeft hij dat helemaal niet gezegd, want....”
“Dat heeft hij wel gezegd!” Valt Evelyn haar in de rede. “En alleen maar om die wissel van Robben. Dick Advocaat heeft misschien een ongelukkige keuze gemaakt op een cruciaal moment in een wedstrijd, maar hallo, we hebben het wel over een spelletje. Een frauduleuze politicus komt er genadiger af."
“Die beruchte wissel was pas negen dagen later.” Weet Manon te vertellen. “Mulder heeft die opmerking al anderhalve week daarvoor gemaakt."
“Is dat zo?” Evelyn kijkt haar ongelovig aan. “Maar hij heeft het in ieder geval toch wel gezegd en de grote massa loopt nu stenen gooiend achter Advocaat aan. Mijn hemel, waar die al niet voor is uitgemaakt: bullebak, zielepoot, angsthaas, opportunist...”
“Lafaard,” vult Manon moeiteloos aan, “sucker, fuckin’ Dick.”
“Nou, nou, wat hoor ik nou?” Nijsjes zangerige stem haalt hen uit hun gesprek. “Wat een grove taal.”
“We waren de demonisering van Advocaat aan het bespreken.” Manon lacht en kust haar zusje op beide wangen. “Is het gelukt?”
Nijsje zwaait met haar tickets. “28 oktober.”
“Dat duurt gelukkig nog wel even.” Evelyn omhelst haar en trekt een stoel bij. “Was het zo druk?”
“Ik miste de trein.” Nijsje doet haar rugzak af en gaat zitten. “De kinderen waren zo aan het ruzie maken. Ik werd er helemaal verdrietig van.”
“En toen heb je ze een hijs verkocht en ben je weggegaan.” Constateert Manon tevreden.
“Slaan? Ik?” Nijsje kijkt haar geshoqueerd aan. “Ik heb ze nog nooit geslagen en ik zal dat nooit doen ook.”
“Grapje.” Mompelt Manon.
“Ik heb gezegd dat ze anders morgen niet mee mogen naar Schiphol om Gaby en Jim af te halen. Dat werkt beter.”
“Een opvoedkundige mep kan anders helemaal geen kwaad.” Evelyn geeft Manon een knipoog. “In Engeland zweren ze erbij."
"Hè?" Nijsje laat zich op een stoel zakken en kijkt haar verbaasd aan.
"Het hele land is nu in rep en roer omdat mensen hun eigen kinderen niet meer mogen slaan.” Legt Evelyn uit.
“Ze mogen ze nog wel blijven slaan,” corrigeert Manon haar, “maar ze moeten ervoor zorgen dat er niets zichtbaar is - dus geen blauwe plekken, schrammen en rode vlekken.”
“Dat is hypo.” Nijsje schudt misnoegd haar hoofd.
“Het gaat erom de excessen eruit te halen.” Zegt Evelyn. “Een corrigerende tik mag, maar ouders mogen hun kinderen niet meer met een schoen afranselen. Tot voor kort mocht dat dus nog wel in Engeland, hè. Het was wettelijk gezien toegestaan om je kinderen te tuchtigen om ze wat discipline bij te brengen.”
“Maar wat is een corrigerende tik?” Nijsje neemt een slokje water uit Evelyn’s glas. “De een vindt een pets op de billen corrigerend, terwijl een ander een pedagogische tik met een flinke draai om de oren verwart. Waarom hebben ze het niet gelijk helemaal verboden?”
“Dat zou nooit gelukt zijn." Zegt Evelyn. "Het was toch nog een hele kluif voor Blair om dit voor elkaar te krijgen. Engeland is wat dit betreft echt een raar land. Wist je dat de lijfstraffen op scholen daar ook pas in 1987 zijn afgeschaft?”
“Ik ga nooit meer naar Engeland.” Neemt Nijsje zich voor.
“Je merkt er niks van, hoor.” Zegt Manon. “Het schijnt dat in Nederland ook twintig procent van de kinderen geregeld geslagen wordt. Daar merk je toch ook niet veel van? Wil je trouwens ook iets drinken, Nijs?” Manon steekt haar hand al op voor de ober.
“Nee, ik ga liever eerst de stad in en dan wat drinken.”
“Ik ga niet mee,” zegt Manon. “Felix ligt thuis met veertig graden koorts en die wil ik niet te lang alleen laten.”
“Veertig graden koorts? Dat is veel te hoog.” Evelyn fronst bezorgd haar wenkbrauwen.
“De dokter is al geweest, het is waarschijnlijk een virus. Met bedrust en paracetamol zou het met drie dagen weg moeten zijn.” Manon legt een biljet van tien euro neer. “Wat zullen we voor fooi doen? Shit, ik kom om in dat kleine geld. Zal ik dat maar gewoon op tafel storten?”
“Waarom niet?” Evelyn haalt haar schouders op. “Dan ben je er maar van af en hoef je niet meer te tellen.”
“Wat zijn jullie vreselijk.” Nijsje kijkt hen afkeurend aan. “Geef het dan maar aan mij want ik kan het goed gebruiken. Ik tel er wel een nette fooi vanaf.”

27-1-2005 De politierechter in Den Haag heeft twee rappers van Den Haag Connection (DHC) veroordeeld voor de bedreiging van het Tweede-Kamerlid Ayaan Hirsi Ali. De 23-jarige H.L. en de 25-jarige R. el H. uit Den Haag kregen werkstraffen van 150 uur en twee maanden voorwaardelijke celstraf. De werkstraf is conform de eis, de voorwaardelijke celstraf twee maanden lager.

Gepubliceerd: 05-07-06. Vond plaats op: 05-07-04. Tags:  beeldende kunst ; film ; filmsterren ; geld ; misdaad en corruptie ; muziek ; terrorisme ; voetbal ; vrijheid van meningsuiting ;